دستورى خواهند از شما در همه اوقات ، كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ چنانك دستورى مىخواستند آنها كه پيش از اين ياد كرده شدند يعنى بردگان و نارسيدگان درين سه ساعات . كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ همچنين پيدا كند آيات خويش خداوند پروردگار ، وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ خداى تعالى داناست و صواب گفتار و كردار . ( 59 ) وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِي لا يَرْجُونَ نِكاحاً و آن پيرزنان ، كه طمع نمانده است‌شان به نكاح شويان ؛ فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍ بر ايشان بزه‌اى نيست كه پيش بيگانگان جامه‌هاى فزونى از خويشتن بنهند ، چون مرادشان آن نيست كه گشادگى كنند ، و آرايش به خلق نمايند ، وَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ [ و ] آن بهتر كه نهفتگى و خويش دارى به جاى آرند ، وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ خداى تعالى شنواست به هر چه مىگويند ، داناست به هر چه مىكنند . ( 60 ) لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ بزه نيست بر نابينا و لنگ و بيمار كه ايشان را به خانه‌بانى نشانده‌اند ، كه بخورند از طعامى كه در خانه « 1 » مانده‌اند ؛ وَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ و نه بر شما كه بخوريت از خان‌ومان خويش ، يعنى از خانه‌هاى فرزندان خويش . و گويند يعنى از خانه‌هاى زنان خويش « 2 » ، أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ يا از خانه‌هاى پدران خويش أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ يا از خانه‌هاى مادران خويش أَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْ يا از خانه‌هاى برادران خويش ، أَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْ يا از خانه‌هاى خواهران خويش ، أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ يا از خانه‌هاى عمّان خويش ، أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ

--> ( 1 ) - ن و ت : در وى . ( 2 ) - در « ن » از يعنى . . . « تا » زنان خويش ، افتادگى دارد .